"Het kind van de buurvrouw"

Toen de ongehuwde Lien Dekker het leven schonk aan Mientje namen “ Tante Da “,een
winkelierster in de Amsterdamse Jordaan en haar man “oom Arie” die zelf tot hun verdriet geen kinderen hadden, de baby als kind aan. Als meisje van 15 jaar weet zij niet beter of Arie en Da zijn  haar vader en moeder. Lien, buiten de stad werkend als buffetjuffrouw, heeft zich nooit om haar kind bekommerd,  maar in Amsterdam terug krijgt zij er belangstelling voor. Zij wordt onderhouden door een rijke man en ziet de mogelijkheid van een verhoging van haar toelage als zij het kind bij zich neemt. Voorlopig is er geen kijk op, dat de Voogdijraad haar het kind zou toewijzen,  maar op geraffineerde  wijze weet zij,  in  samen-werking net haar zuster Kee, die tegenover tante Da woont,  met Mientje in  kontakt te komen en haar afkeer in te boezemen voor haar schamele omgeving.   Bij Lien zelf is het  “deftig” en Mientje wordt er verwend. Er word nu een felle strijd om het bezit van het kind gevoerd, waarin de gehele buurt aan de kant staat van tante Da, die alles doet om Mientje te behouden. Zij heeft er zelfs een bezoek aan Lien voor over dat in ruzie eindigt. Arie, diep gekrenkt door de houding van Mientje, die haar neus optrekt voor de buurt en haar tehuis, weigert ook maar een stap te doen om haar te behouden. Hij vindt, dat Mientje beter weg kan gaan als zij niet  meer houdt van tante Da en hem. Tegen het advies van een advocaat in,  doet Lien toch stappen bij de Voogdijraad en ongewild werkt Arie er aan mee, dat zij succes heeft. Hij geeft op brieven van de Voogdijraad geen antwoord en weigert  om een van zijn huisbezoekers te ontvangen.
Deze onverschilligheid, waartegen Da tevergeefs vecht,  is voor de Voogdijraad  aanleiding om Mientje aan Lien toe te wijzen. Met hartepijn en diepe bekommering laat Da haar onder het wakend oog  van een deurwaarder door Kee meenemen naar de verdorven omgeving van Lien. Arie, die er zwijgend bijzit, weigert zelfs om haar een hand tot afscheid te geven..